Zad. 1. Gdzie we Wrocławiu znajduje się pomnik nieskończoności?
Zad. 2. Warszawa ma swój klimatyczny MDM, a Wrocław ma KDM. Co to jest i gdzie się znajduje? Kiedy powstał? O jaki "klimat" tu chodzi?
Zad. 3. Centralny punkt KDM wyznacza dziś kamień. Co to za kamień? Kiedy go ustawiono? Co było tu wcześniej?
Zad. 1. Zielony pomnik nieskończoności znajduje się w podwórzu między ulicami Barlickiego, Nowowiejską, Żeromskiego i Orzeszkowej (oficjalny adres to Barlickiego 42). W sierpniu 2016 stanęła tam instalacja p.n. "Nieskończony zielony" sfinansowana w ramach programu Europejskiej Stolicy Kultury "Wejście od podwórza". Składają się na nią ułożone warstwowo półki z ziołami, różnymi odmianami kwiatów i trawami ozdobnymi (od wewnątrz umieszczono rośliny cieniolubne, a od zewnątrz - światłolubne).
Wszystkie są bylinowate, całoroczne i zaaklimatyzowane w naszym klimacie. Łącznie zgromadzono tu ok. 100 gatunków roślin. Ich ułożenie kolorystyczne też nie jest przypadkowe: na samej górze są żółte, potem różowe, fioletowo-niebieskie, białe, a końcówka przechodzi w zieleń. Autorem instalacji jest Adam Kalinowski. Mieszkańcy pobliskich kamienic nie od razu zaakceptowali ten pomysł. Bulwersowało ich, że ktoś sadzi rośliny, zamiast zająć się remontem
podwórka. Z czasem zaczęli się jednak przełamywać i opiekować swoim florystycznym pomnikiem nieskończoności.
Zad. 2. MDM w Warszawie to Marszałkowska Dzielnica Mieszkaniowa zbudowana w stylu socrealizmu. KDM to wzorowana na niej Kościuszkowska Dzielnica Mieszkaniowa zbudowana w latach 1954-1956. Ciągnie się wzdłuż ul. Świdnickiej od Arkad do Renomy. W jej centrum znajduje się pl. Kościuszki z obeliskiem. Obecna zabudowa placu jest projektem Romana Tunikowskiego. Ta przedwojenna wzorowana była na paryskich placach Vendôme i Royale, bowiem wytyczenie placu zawdzięczamy Francuzowi - Hieronimowi Bonaparte - którego wojska po wojnie z Prusami okupowały Śląsk. W 1807 roku nakazał on wyburzyć mury miejskie i stworzyć w tym miejscu plac defiladowy. Tak powstał jeden z najładniejszych placów Wrocławia, choć z jego historycznej zabudowy do dziś zachowały się jedynie trzy budynki: hotel Savoy, dom handlowy Wertheim (ob. Renoma) oraz budynek filii Banku Drezdeńskiego (dziś BZ WBK).
Plan KDM z 1954 roku (fragment publikacji w "Słowie Polskim")
źródło: https://dolny-slask.org.pl/3663489,foto.html?idEntity=508983
Zad. 3. Centralnym punktem placu zwanego przed wojną Tauentzienplatz był pomnik pruskiego generała Friedricha Bogislava von Tauentziena, który w tym miejscu bohatersko bronił Breslau przed austriackimi wojskami podczas wojny siedmioletniej. Monument był w istocie imponujących rozmiarów grobowcem von Tauentziena, zaprojektowanym przez architekta Karla Gottharda Langhansa i rzeźbiarza Johanna Gottfrieda von Schadowa – tych samych, którzy byli twórcami berlińskiej Bramy Brandenburskiej. Pomnik-sarkofag w nienaruszonym stanie dotrwał do końca wojny. Jego koniec przyniosło dopiero nadejście nowej, polskie administracji – w ramach usuwania niemieckich obelisków, zniszczono i pomnik generała. Miejska legenda głosi, że kapelusz i szablę Tauentziena znalezione w roztrzaskanym sarkofagu wziął sobie na pamiątkę pierwszy polski prezydent miasta - Bolesław Drobner.
Obecnie w tym miejscu stoi kamienny obelisk poświęcony czci Bojowników o Wyzwolenie Narodowe i Społeczne (do 1989 roku - Bojowników o Niepodległość).
źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Plac_Tadeusza_Ko%C5%9Bciuszki_we_Wroc%C5%8...
